Creators signature

2019

Creators signature

-frå ein i familien, naboen og innvandraren. Den sjuke, den fraskilte og den fattige. Den utstøtte, presten og fotografen. Fiolinisten, songaren og statsråden.

Creators signature er inspirert ut frå ei forteljing i verdslitteraturen. Frå bibelens skapelses-forteljing, og særleg då menneske vart skapt (1. Mosebok, 1). Eg har sett for meg at der er ein slags signatur å finne på kvart einaste menneske.

På fingertuppane våre har vi fine mønstrar, linjer som løfter seg litt opp i hudoverflata.
Alle har vi kvart vårt eige og unike mønster, som ein del av vår identitet. Eg har funne ein representant frå kvar av gruppene som undertittelen listar opp, og teke autentiske avtrykk. Dei har gitt meg tillatelse til å bruke materialet i mitt kunstneriske arbeid.

Fingeravtrykka er avfotograferte og forstørra, og eit utsnitt frå kvar av dei overførte til andre materialer. Først til tekstil, så i leire. Prosessen har pågått over tid. I det tekstile arbeidet har eg først bygd opp eit ”skjellet” i ull, slik at det ferdige broderiet i gull framstår i relieff på dette lyse stoffet i silke-og linkvalitet. Alt er gjort heilt for hand.

Eg har arbeidd vidare med same tematikk i leire. Her med eit mindre utsnitt av finger-avtrykket. I det tekstile arbeidet er mønsteret bygd opp om lag slik som vi finn det på fingertuppane. På leira har eg gjort det omvendt. Mønsteret er pressa ned i den mjuke leira, slik at det gir motsatt effekt av tekstilarbeidet. Tolv ulike plater som blir sette saman til eit verk.

Fingeravtrykka er ikkje berre våre identitetsmerke, men blir også merkte av våre livsforteljingar. Alle desse har i seg merke etter livet, linjer som bryt litt på tvers av mønsteret eller arr etter sårskader. Dei fleste har likevel mønsteret sitt rimeleg intakt. Mønsteret sit djupt i oss, prøver ein t.d å slipe det bort, kjem det tilbake! Nokre få, og særleg eit av desse har likevel fått så store skader at mønsteret er i ferd med å løyse seg opp.

Kyrkjetekstiler - stola

2019

Denne fiolette stolaen er for advent og fastetida. Det er fascinerande med sommarfuglar som går gjennom desse forvandlande stadia! Egg, larve og puppe først. Det gjer sommarfuglen til eit spennande symbol for den kristne trua. Her har eg brukt dei tidlege stadia som mønster på sommarfuglen. Formene kjem fram ved at eg har brodert i området rundt dei. Korset i nakken er utforma slik at det samsvarer med utforminga av sommarfuglen.

Krukkesong-åtte krukker syng sine songar-

2017

Krukkesong -åtte krukker syng sine songar-

Prosjekt som starta i 2017, men fortsatt i 2018 og i 2019.

Krukka er ei urform for oss menneske. Leire er blitt forma til krukker frå dei tidlegaste sivilisasjonar. Kven har vel ikkje gjort ei krukke i leire? Krukka er ei form eg vender tilbake til i mitt arbeid med leire. Etterkvart har eg tenkt krukker som menneske med ei ytre form omkring eit indre rom, ho står på ei flate, lett eller tungt mot underlaget, og med ei opning ut, stor eller lita, til omverda.

Krukkesong er ei vidareføring av tanken om krukker som menneske, med ei ytre form omkring eit indre rom, men no er det rommet inni krukka det handlar om. At dette rommet inni krukka kan peike mot eit anna rom, og at det kan finnast ein song der.

Krukka innhenta meg på ny mens eg som korsongar var med og øvde inn Bach si h-moll messe, som vart framført under Fartein Valen-festivalen i 2016. Eg vart inspirert til å leite etter form og uttrykk for krukker som syng. Musikk og poesi har lokka fram ein lengsel i meg; Tenk om mine krukker kunne romme noko av ein stillhet, eller syngje, syngje…!

Krukkesong -åtte krukker syng sine songar- er eit nyskapande konsept mellom keramisk kunsthandverk og musikk. Med tanke på visning og formidling søkte eg samarbeid i musikalsk retning. Messosopranen Sunniva Eliassen frå Tromsø og cellist Ellen-Martine Gismervik frå Karmøy/Oslo deltok på tre av fem framføringar i 2017. Ein av desse som ein del av Fartein Valen- festival programmet (satelittkonsert) for 2017.

Kvar av dei åtte store krukkene i Krukkesong har eit tema knyta til seg. Allmenne tema med ein kristen trus-dimensjon over seg. Kvar krukke blir introdusert med korte forteljingar eller poetiske ord før musikken overtek. Djupast sett handlar tema om å finne sin eigen song.
Alle foto frå krukkesong 2017, bannerbilde og profilbilde mitt er teke av fotograf Harald Nordbakken, Haugesund. Krukkesong 2019: Tor Andre Johannesen

Stille rom

2009

Frå det Stille rommet på Utstein Pilegrimsgard